ب ) روح المعانى / الآلوسى البغدادى / ج 25 / ص 96 ج ) غاية المأمول / منصور علي ناصف / ج 5 / ص 362 د ) إسعاف الراغبين / صبان / ص 145 ه ) القطر الشهدى فى أوصاف المهدى / الحلوانى / ص 68 * * * [ تعليقه 5 ] ( 5 ) در مجلد اول موسوعه‌ى « معجم أحاديث المهدى » اين حديث از منابع بسيارى از هر دو فرقه نقل شده است : الف ) اهل سنت ، 33 مأخذ . ب ) اماميه ، 15 مأخذ . * * * [ تعليقه 6 ] ( 6 ) نيز نگاه كنيد به : الف ) بيان الشافعى / باب دهم / ص 505 . ب ) عقد الدرر / المقدسى / ص 62 . ج ) فرائد السمطين / الحموينى / ج 2 / ص 310 . د ) مجمع الزوائد / ابن حجر / ج 7 / ص 313 . ه ) ميزان الإعتدال / الذهبى / ج 3 / ص 97 . و ) كنز العمال / المتقى الهندى / ج 14 / ص 261 . ز ) ينابيع الموّدة / قندوزى / باب 89 / ص 469 / چاپ استامبول . * * * [ تعليقه 7 ] ( 7 ) تأثير تئورىهاى اجتماعى - تاريخى ابن خلدون بر نگرش وى در قضيه‌ى « مهدويت » عبد الرحمن بن محمد بن خلدون حضرمى در سال 732 هجرى در تونس متولد شد . وى ادبيات و علوم عصر خويش را نزد پدرش و ديگران فراگرفت . از آغاز جوانى به همراه تحصيل دانش ، به كارهاى سياسى و دولتى روى آورد و در دولت‌هاى مختلف افريقيه و اندلس عهده‌دار وظايف كاتبى ، حاجبى سفارت و وزارت شد . آنگاه كه از سياست دورى جست ، به سال 784 هجرى عازم مصر گرديد و از طرف سلطان مصر در سال 786 ه به مقام قاضى القضاة مالكيان در آمد و در دانشگاه الأزهر به تدريس پرداخت . در سال 796 هجرى براى اداى فريضه‌ى حج ، سفرى به حجاز داشت كه هنگام اقامت